آزمون برادفورد (سنجش کمی پروتئین ها)

تست پروتئین برادفورد اولین بار توسط ماریون برادفورد در سال ۱۹۷۶ انجام شد.این تست یک روش سریع و دقیق برای اندازه گیری غلظت پروتئین در یک محلول است که با استفاده از طیف سنجی  انجام می شود . واکنش به ترکیب آمینو اسید پروتئین اندازه گیری وابسته است.

اساس آزمایش برادفورد، بر اساس تغییر جذب رنگ Coomassie Brilliant Blue G-250 است. رنگ Coomassie Brilliant Blue G-250 در سه شکل وجود دارد: آنیونی (آبی)، خنثی (سبز) و کاتیونی (قرمز). در شرایط اسیدی ناشی از اتصال با پروتئین مورد آزمایش ، رنگ قرمز به رنگ آبی آن تبدیل می شود. اگر هیچ پروتئینی برای اتصال وجود ندارد، محلول قهوه ای رنگی باقی می ماند. این رنگ تحت تاثیر نیروهای واندروالس یک ترکیب قوی و غیر کملپکس با گروه کربوکسیل پروتئین ها ایجاد می کند و با گروه آمین پروتئین ها برهم کنش الکترواستاتیک تشکیل می دهد. اتصال پروتئین فرم آبی رنگ Coomassie را تثبیت می کند؛ در نتیجه مقدار کمپلکس  آبی رنگ موجود در محلول نشان دهنده غلظت پروتئین است که می تواند با استفاده از خواص جذب نوری در مقابل پروتئین استاندارد به عنوان شاهد،  برآورد شود.